رنگ پریده

رنگ پریده

بی طعم، بی مزه، بی رنگ..
دنیای گیجِ مه آلودِ من این گونه هاست.

پیام های کوتاه

گذر زمان



فتح خون... فتح خون... فتح خون...

این هم مثل کتاب قبلی‌ای که از آقامرتضی آوینی خواندم، از آن‌هایی بود که باید یک عقیده‌ای را پذیرفته‌باشی تا عمقش را بفهمی و دفعت نکند! ولی لعنتی... باید هر عقیده‌ای هم که داری، لااقل یک‌بار بخوانی‌اش! #متناقض‌نما

دنیای زنانه یا خانه‌ی پوشالی


اینی که می‌نویسم، ملغمه‌ای‌ست از چند فیلم و کتاب. دیگر همه می‌دانند که دنیا دارد زنانه می‌شود. و نظر من دراین‌مورد؟! ازش می‌ترسم چون از دنیای مردانه و خشونت علیه زنان هم ترسناک‌تر است!

سیاهی موهایم رفت.


 

بلند شده‌اند؛ بلندتر از همیشه‌ای که مامان با یک قرچ قیچی کوتاهشان می‌کرد. بلند شده‌اند، آن‌قدر که دستم می‌رسد که پیش بیاورمشان. همین باعث شده که بیخیالِ پخش‌وپلاشدنِ مثل یال شیرشان بشوم و بازشان کنم و هی با خودم خوش بگذرانم.

بازشان کردم. نور لپ‌تاپ خورد بهشان. دیدم در همان یک نگاه، بیشتر از سه / چهار موی سفید به چشمم خورده؛ موی مرده‌ی سفید. یادم آمد به دیروز که باز موی سفید پیدا کرده‌بودم و مامان گفته‌بود: «دوتا؟! از صدتا هم بیشترن!» چرا سفید شده‌اند وقتی هنوز بیست‌وسه‌ساله‌ام؟! ناگهان مرگ را، زوال را، پشت‌درد و تنگی نفس را چه نزدیک دیدم به منِ بیست‌وسه‌ساله‌ی پیرشده‌ی هنوز روی نقطه‌ی صفر...

شک کردم: من به صبرِ کوچکِ چهل‌ساله‌ی خدا می‌رسم؟ دوام می‌آورم؟

شاید همان بهتر باشد که مامان قیچی‌شان کند تا نفهمم چه زود دارم پیر می‌شوم.


منزوی

مامان گفت: «آدمِ منزوی!»

واقعیت/حقیقت

در جهت تموم کردن هر فایلی که باز کردم، مدتیه که مجدداً برگشتم به "حسین وارث آدم" که فصل اولش که سخت‌ترین فصلش بود رو اواخر سال پیش خوندم و اون‌قدر ترسناک بود که رغبت نکردم باز سمتش برم اما اشتباه می‌کردم؛ فصل‌های بعدی راحت‌تر فهم می‌شدن و از نظر محتوا خوب‌تر، قابل‌قبول‌تر و کم‌شائبه‌تر از شروع و ابتدای کتاب بودن.

نویسندگی کتاب

بسم الله الرحمن الرحیم!

با تأخیرِ فراوان -که نشأت گرفته از این موضوع که به بلاگ سر نمی‌زنم زیاد- شرکت می‌کنم توی این چالش که به دعوت حنانه، ناچار به انجامش شدم!

...

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

این هم یکی دیگر...



V for Vendetta

1984

فریدون سه پسر داشت


کتابِ خوب | آویزِ بی‌سروسامانیِ افکار

وقتی مغز، بی‌سروسامونه و هر لحظه با افکار و خیالات و وهمیات مختلف و حتی متضاد، پر و فلج می‌شه، کتابِ خوب خوندن یه لذت کامل و وافره! مثلِ این‌که چندتا جمله-آویز از متن اون کتاب خوب پیدا کنی و هر فکرتو به یکیش آویزون کنی؛ منظم و مرتب و خلاصه.

اخیراً یه کتابِ خوب رو تموم کردم. مردی در تبعیدِ ابدی، اثر نادر جان ابراهیمی -داستان زندگی ملاصدرای شیرازی، صدرالمتألهین.

سر بریدن با پنبه یا تبر؟! مسئله این است!

توی کشور ما دیکتاتوری، دیکتاتوریِ تاریخ‌مصرف‌گذشته‌ایه! یه دیکتاتوریِ منسوخ‌شده داره پیاده می‌شه و خب معلومه این اعتراض و نارضایتی میاره!