رنگ پریده

رنگ پریده

بی طعم، بی مزه، بی رنگ..
دنیای گیجِ مه آلودِ من این گونه هاست.

پیام های کوتاه

دوش مرغی به صبح می‌نالید

بیدار که شدم، مدام این شعر توی مغزم تکرار می‌شد و یک آن توجهم جلب شد به صدای خروسی که حتی پیش از اذان هم می‌خواند! 

دوست دارم جدای از مفهوم این شعر، من هم سخت بنالم.. منظورم ذکر و تسبیح نیست.. منظورم جیغ و فریاد است که خب، نمی‌شود و از این جهت خوش به حال خروس!!

و دیشب همایون می‌خواند:

تبی این کاه را چون کوه سنگین می‌کند، آن‌گاه

چه آتش‌ها که در این کوه، بر پا می‌کنم هر شب

...

مرا یک شب تحمل کن، که تا باور کنی ای دوست!

چگونه با جنون خود، مدارا می‌کنم هر شب

...

دلم فریاد می‌خواهد، ولی در انزوای خویش

چه بی‌آزار، با دیوار، نجوا می‌کنم هر شب


+ بالآخره ذکر پریشانی‌ام را باز خواهم گفتـ..

  • طاهره الف

نظرات  (۱)

  • آقاگل ‌‌‌‌
  • چه آتش های هماینون جان شجریان ^_^
    بعد از آلبوم نه فرشته ام نه شیطان این آلبوم رو خیلی دوست دارم!
    شعر هم که از محمد علی بهمنی عزیز.
    عالی

    پاسخ:
    حق..
    حق! :)
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">